Ziek kalfje is op sterven na dood, maar een liefdevol varkentje weigert de hoop op te geven

Dit verhaal gaat over een biggetje genaamd Baby die een ziek kalfje terug gezond maakte. De twee delen een ongewone vriendschap, maar zijn niettemin ontzettend schattig.

Toen Kelly Nelder het kalfje vond, was hij er slecht aan toe. Het dier was zwak, bewoog niet en was zwaar ondervoed. Nelder zegt dat het dier zelfs nauwelijks zijn hoofd omhoog tilde toen ze hem vond.

big1

Om een beetje achtergrond mee te geven: dit mannelijke kalf werd gevonden op een melkboerderij in New South Wales in Australië. In de melkindustrie worden mannelijke kalveren beschouwd als “afvalproducten” en ze worden dan ook vaak gewoon geslacht (omdat uiteraard alleen vrouwelijke koeien melk geven).

Toen een vrouw uit Sidney hoorde over het kalf bood ze aan om hem te adopteren. Hoewel haar intenties goed waren, wist ze niet precies hoe voor een kalf te zorgen. Dat resulteerde in ondervoeding terwijl het kalf eigenlijk in gewicht had moeten toenemen.

big2

Nelder is de oprichtster van Sugarshrine Farm Sanctuary nabij Lismore, Australië. Ze stootte per ongeluk op het kalf toen ze op het domein van de dame drie biggen ging ophalen (waaronder Baby).

Nelder wandelde door de achtertuin toen ze plotseling het kalf in de modder zag liggen. De dame stemde in om ook het kalf aan Nelder af te staan.

Ze nam het kalf mee naar huis en doopte het “Bunny”.

big4

De eigenaar probeerde Bunny afgezonderd te houden, maar Baby wilde niets liever dan met het kalf spelen. “We hielden Baby een beetje af, want Bunny was te ziek om te spelen. Terwijl ik mijn handen vol had met Bunny duwde Baby de deur steeds weer open en sprong meteen terug bij Bunny.”

big5

Nelder probeerde Baby op afstand te houden, maar ze begon te merken dat het varken een rustgevende invloed had op het kalfje. De twee knuffelden elkaar als de beste vriendjes en voor het eerst voelde Bunny zich helemaal ontspannen. Nelder was erg verrast door deze vriendschap, want hoewel ze van hetzelfde domein kwamen, hadden ze elkaar nooit eerder ontmoet.

Na enkele dagen werd de toestand van Bunny erg slecht. Ze had een loopneus en leed eveneens aan pneumonie.

big6

Zelfs met het gezelschap van Baby leek Bunny niet te herstellen. Naarmate de dagen voorbijgleden, kreeg Bunny tot overmaat van ramp ook nog eens beroertes. “Het was echt vreselijk” vertelde Nelder. “Ik probeerde een dierenarts te pakken te krijgen om hem te laten inslapen, maar die was elders aan het werk.”

Baby bleef voortdurend aan de zijde van Bunny. “Als de beroertes voorbij waren, ging Baby tegen hem aan knuffelen om hem te troosten.” De beroertes werden zo erg dat ze opnieuw de dierenarts belde om hem te laten inslapen. Maar dan gebeurde er iets …

“Terwijl ik met de dierenarts belde, zag ik dat Baby rond Bunny stond te dansen. Bunny had zijn ogen opnieuw open. Dit klinkt ongelofelijk maar het is echt waar. Ik zei de dierenarts dat ik later zou terugbellen.”

In de volgende dagen zou de gezondheid van Bunny geleidelijk aan beter worden. Langzaam maar zeker begon Bunny zijn eerste stapjes te zetten. En als Bunny viel, was Baby daar om hem terug recht te helpen. Bunny is nog altijd zwak, maar hij is anders nu – speels, nieuwsgierig en hij houdt ervan om het opvangcentrum samen met Baby te verkennen.

Wat een prachtig verhaal over twee dieren die elkaar voor dik en dun steunen.

DEEL dit hartverwarmende bericht met je vrienden!