Mama post foto van haar 10-jarige zoon in luier online. Dan zegt hij 6 woorden die iedereen verbluft achterlaten.

Drake Medinger uit de Amerikaanse staat Texas was amper vijf jaar oud toen de artsen in 10|1 de diagnose van leukemie vaststelden. Na een jarenlange strijd lijkt de ziekte eindelijk onder controle. Tot er in 2016 een nieuwe terugval volgt: de jongen heeft teelbalkanker. Zijn moeder Jessica postte op Facebook nu een foto van haar fel vermagerde kind dat van de pijn over het toilet buigt. Want ze wil het lelijke gezicht van kanker aan de wereld tonen en wat het voor haar en haar gezin betekent:

“Voor iedereen die tegen kanker vecht of chemotherapie ondergaat. Voor iedereen die tegen deze vreselijke ziekte vecht. Het wordt erg hard en het gaat allemaal erg snel. De foto die ik post is van deze ochtend, en voor je begint te roepen: ‘Waarom zou iemand een foto van hem in zijn luier posten, ongehoord!’ Nou, 1. Het is precies hetzelfde als hij een zwembroekje zou aanhebben en 2. omdat het leven niet altijd politiek correct en mooi is. Het is echt. Het leven is niet mooi en kanker vernietigt een persoon.

Dit was deze ochtend nadat ik Drake naar de badkamer had gedragen. Ja, hij heeft een luier aan omdat hij in 75 procent van de gevallen zijn stoelgang niet kan controleren. Dit is vel over been omdat ik hem bij het avondmaal moet smeken om toch EEN groene boon te eten, of in de loop van de dag een glas water te drinken. Dit is een zoon hebben die ’s nachts bij je wil slapen en niet alleen wil zijn omdat hij bang is dat er iets gaat gebeuren. En met iets gebeuren bedoel ik sterven. Dit is in het midden van de nacht een gesprek hebben met een tienjarige die vraagt of hij naar de hemel gaat als hij sterft en of hij daar zijn papa kan zien om met hem te praten en te spelen. Dit is hem die te zwak is om uit bed te komen of te lopen, en in een rolstoel moet zitten. Dit is hem die gewoon in slaap valt tijdens een gesprek omdat hij gewoon te uitgeput is.

Dit is hem, elk medicament dat ik hem geef uitbrakend en helemaal uitgedroogd. Het enige wat hij in zijn maag heeft is de lepel yoghurt die ik hem daarvoor had gegeven. Dit is wat het is om 44 chemopillen per dag te moeten nemen en dat al een week lang. Dit is hij die zegt: ‘Mama, ik ga het niet halen.’ Dit is hem die niet wil dat je hem aanraakt omdat het teveel pijn doet en morfine nodig heeft om de dag door te komen. Dit is hij die me zegt dat hij bang is dat hij zijn elfde verjaardag niet zal halen. Dit is hij en ik, die hem zegt dat ik voor hem zal blijven vechten als hij dat even niet meer kan. Dit is hij en ik, en onze wereld.

Dit is hem. Drake, mijn hele wereld. Vanaf het moment dat ik vernam dat ik zwanger werd tot in de eeuwigheid is hij de reden van mijn bestaan. Hij is mijn glimlach, mijn liefde, mijn hartslag. Hij is ook mijn tranen, mijn hoofdpijn, mijn bezorgdheid. Hij is mijn leven.”

Woorden van een leeuwenmoeder die recht door het hart aan. Drake is volledig aangewezen op zijn eigen kracht om tegen deze kanker te vechten. Maar zijn moeder wijkt geen ogenblik van zijn zijde en ondergaat het helemaal samen met hem. Niet opgeven, vechtertje!

DEEL dit hartverscheurend verhaal om bewustwording te verspreiden over kanker bij kinderen!

Bron en afbeeldingen: So Share This en Facebook

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Als eerste op de hoogte? Schrijf je dan snel in op onze nieuwsbrief.