Koppel zorgt ervoor dat dakloze, terminaal zieke honden toch nog een “mooie oude dag” kunnen hebben. Bekijk hun ontroerend verhaal.

De dagen van dollen met kinderen en achter zeepbellen aanhollen behoren tot het verleden. Je hebt zoveel zomers gezien, en je weet nog nauwelijks wat het is om jong te zijn – om botten te hebben die niet kraken, gewrichten die je niet in de steek laten, en eindeloze energie om mensen bij te houden.

Je bent in alle betekenissen van het woord vertraagd. Nu hou je ervan van op het tapijt te liggen en de zonnestralen door de glazen deur op te vangen. Je doet de hele dag dutjes, verplaatst je alleen om te eten, je mensen te begroeten en even buiten een plasje te maken. Op een dag word je in de auto geladen en je vraagt je af of je naar de dierenarts of naar het park gaat. Met enige reserve zit je voorzichtig neer en wacht je geduldig tot je op je bestemming aankomt, waar dat ook mag zijn.

De auto stopt en je vermoeide ogen kunnen je niet veel vertellen, maar je hoort en ruikt anderen van jouw soort. Gehuil en de geur van afwijzing spoelen over je.

Je heft jezelf op je poten en loopt naast je mens. Misschien weet je niet wat deze plek is, of misschien herinner je je het nog vaag als je ooit geadopteerd werd.

Terwijl je baasje met een andere persoon praat en door wat documenten bladert, zit je geduldig neer. Niet dat je een saaie hond bent, maar je hebt gewoon niet genoeg energie meer om vrolijk in het rond te springen en de andere honden rond je te begroeten.

Algauw laat je mens je achter. Je wordt naar een klein kennel geëscorteerd, waar je de rest van je dagen zult doorbrengen, en kijken hoe mensen naar je lachen, maar uiteindelijk voorbijwandelen om ze vervolgens nooit meer terug te zien.

Dit is de harde realiteit voor heel wat bejaarde honden. Nadat ze hun lente, zomer en herfst met hun mensen hebben doorgebracht, worden vele honden in hun winterjaren gewoon teveel last voor hun baasjes.

Michele en Jeff Allen zijn echter heel anders. In plaats van oudere honden te vermijden, zijn ze er speciaal naar op zoek.

Het begon allemaal in 2015 met een oude, bruine hond genaamd Monkey. Al zijn tanden moesten getrokken worden en hij had bijzondere zorgen nodig. Hij bleef 17 maanden bij de familie Allen, voor ze de moeilijke beslissing moesten nemen om hem te laten gaan. Maar nadat ze de liefde en de vreugde van Monkey hadden ervaren, wisten ze dat dit pas het begin was.

De familie Allen vormde hun boerderij in New Jersey om tot een opvangcentrum voor honden uit lokale asielen. Ze wilden er zeker van zijn dat deze oudere leden van de hondengemeenschap hun laatste dagen op een waardige manier zouden kunnen doorbrengen, in een liefdevolle en warme thuis.

Het is een 24/7 baan, maar Michele zegt dat ze er dankzij haar vorig werk als verpleegster helemaal klaar voor was. Verliefd worden op dieren die hun laatste reis gaan maken, is niet eenvoudig, maar toch hebben deze mensen de kracht om hun telkens weer open te stellen voor deze donzige zielen.

“Hoe zou ik het niet kunnen doen?” zei Michele Allen in een interview. “Maar de waarheid is dat ik 10 keer meer terugkrijg van deze honden dan wat ik voor hen doe.”

Asielen zitten vaak overvol zodat hun middelen om voor bejaarde honden te zorgen beperkt zijn. De familie Allen zag een nood en daar kwamen ze aan tegemoet. Ze geven deze oude honden een familie en echte liefde, en zorgen voor hen tot de tijd gekomen is om afscheid te nemen.

DEEL dit prachtige initiatief met je vrienden!


Bron en afbeeldingen: Liftable

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Als eerste op de hoogte? Schrijf je dan snel in op onze nieuwsbrief.