Haar fragiele dochtertje benadert deze ezel en omhelst zijn gezicht. Enkele ogenblikken later gebeurt er iets dat iedereen stomverbaasd achterlaat.

Tracy en Julian Austwick uit Engeland keken met spanning uit naar de komst van hun tweelingen. Maar veel vroeger dan verwacht kreeg Tracy haar weeën. De kleintjes werden amper na 26 weken geboren, en voor een van de meisjes had dit zware gevolgen.

De kleine Amber kon na de geboorte niet ademen, dus moesten de dokters een tracheotomie uitvoeren. Bij deze procedure wordt een gaatje in de luchtpijp gemaakt om de luchttoevoer naar de longen te verzekeren. Dat zou haar leven redden, maar had ook zware gevolgen voor de rest van haar leven: ze zou niet kunnen praten.

Naast het feit dat ze niet kon praten, leed ze ook nog eens aan hersenverlamming waardoor ze coördinatieproblemen had. Daardoor liep ze veel achterstand op ten opzichte van haar leeftijdsgenoten. Het deed Tracy en Julian ontzettend veel pijn om haar zo te zien.

Toen maakte een vriend van de familie hen opmerkzaam op een mogelijkheid waar ze zelf nooit aan gedacht zouden hebben. Wat als ze het eens met dierentherapie zouden proberen? Na een beetje research gedaan te hebben, kwamen ze bij een opvangcentrum voor ezels in Birmingham, Engeland.

In het opvangcentrum maakten ze kennis met Shocks, een ezel die uit erbarmelijke omstandigheden gered werd. Toen ze hem enkele jaren geleden aantroffen, had hij een veel te strak touw rond zijn nek dat lelijke verwondingen had veroorzaakt. Om het nog erger te maken had zijn eigenaar bleekmiddel op de wonden gegoten.

Maar drie jaar na zijn redding was Shocks voldoende hersteld om met kinderen met een beperking te werken.

Toen Amber het ezeltje voor het eerst zag, gebeurde er een wonder! Het was liefde op het eerste zicht. Beetje bij beetje leerden ze haar op het ezeltje te rijden. De liefde tussen de twee scherpte ook haar zelfvertrouwen aan. Amber voelde was erg gemotiveerd en na verloop van tijd werden haar spieren sterker. Ze slaagde erin iets te doen wat haar voordien nooit lukte: helemaal zelfstandig wandelen. Haar ouders stonden perplex.

Toen Amber drie jaar oud werd, kondigden de dokters aan dat ze een apparaatje zouden inplanten waardoor ze zou kunnen praten. Tegelijk lieten ze ook verstaan dat deze ingreep niet altijd succesvol was en dat ze misschien nooit zou kunnen praten. Hoewel het resultaat van de operatie onzeker was, wilden ze het er toch op wagen.

Na de operatie gingen er verschillende dagen voorbij waarop Amber doofstom bleef. Het leek erop dat ze het apparaatje niet kon controleren. Haar moeder Tracy was wanhopig. Maar dan had ze een idee: wat zou er gebeuren als ze terug bij Shocks was? Als het ezeltje haar geholpen had om te leren stappen, misschien zou hij haar ook kunnen leren praten?

En ze hadden gelijk: ze namen Amber mee naar Shocks, maar ditmaal met haar nieuwe apparaatje. Alles verliep zoals gewoonlijk: ze ging naar hem toe, ging op zijn rug zitten en ze speelden een beetje. Maar toen ze afscheid namen, zei het kleintje: “Ik hou van je, Shocks.”

Tracy en Julian keken met de tranen in de ogen toe. Hun dochter praatte! Voor de eerste keer in hun leven konden ze haar prachtige stem horen!

Daarna leerde Amber het apparaatje perfect te gebruiken. Haar vooruitgang verbaasde niet alleen haar ouders, maar ook de artsen waren onder de indruk. En dat allemaal dankzij een ezel genaamd Shocks!

DEEL dit prachtige verhaal met je vrienden!

Bron en afbeeldingen: The Dodo en Bored Panda

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Als eerste op de hoogte? Schrijf je dan snel in op onze nieuwsbrief.