De kleine hond kwispelt met zijn staart als hem de dood te wachten staat. Wat een voormalige medewerker van een asiel vertelt, breekt mijn hart

Als straathonden in Japan in een asiel terechtkomen, wacht hen niet veel tijd. Er wordt slechts enkele dagen gewacht tot de eigenaars zich melden, en zelden wordt er actief gezocht om de baasjes te vinden. Tijdens deze periode worden de honden gevoederd, gewassen en verzorgd: de verzorgers bekommeren zich om de dieren zodat ze zich zo comfortabel mogelijk voelen.

staart1

Na deze periode en als de bezitters zich niet aangemeld hebben, worden ze voor adoptie vrijgegeven. Als alles goed loopt vinden ze een nieuwe familie. Maar als niemand hen wil, betekent dit de doodstraf in Japan. Elke week moeten werknemers van asielen honden de dood insturen, ook puppy’s die geen idee hebben wat hen te wachten staat. Een voormalige werknemer getuigt nu over zijn ervaringen. Zijn woorden doen de tranen in de ogen springen.

“Het is vrijdagochtend – gelieve niet met de staart te kwispelen – ervaringen uit het asiel

Vrijdagochtend is voor mij de moeilijkste periode van de week. We hebben ons amper twee dagen om de honden bekommerd, terwijl we op de eigenaar wachtten, maar in deze korte tijd hebben we de honden toch al in ons hart gesloten. We zoeken de baasjes, voederen de honden, wassen hen, gaan met hen wandelen, we strelen hen en geven hen in deze korte tijd alles wat we kunnen. Deze paar dagen volstaan om de liefde van de hond te winnen.

Elke vrijdag worden de honden naar Oita gebracht, om daar gedood te worden (slechts enkelen worden geadopteerd). Probeer je eens voor te stellen hoe wij ons voelen als we de honden moeten wegsturen, om wie we ons zo bekommerd hebben en van wie we zo houden. Zo voel ik me elke vrijdagochtend:

Kwispel niet met je staart en kijk niet omhoog! Kijk me niet aan met die trouwe ogen, die me vragen: ‘Is het etenstijd?’

Ontbloot je tanden en blaf me hatelijk aan. Dat zou het zoveel gemakkelijker maken. Ze zullen je doden. Kijk me niet aan met die vrolijke ogen!

Ze vertrouwen je tot het bittere einde. Zie je dan niet dat ze jullie allemaal gaan doden?

Kwispel niet met je staart.

Het slaat ons om het hart.

Dat betekent vrijdag voor ons.

Hoe gemakkelijk zou het niet zijn als jullie ons agressief zouden toeblaffen?

Kunnen jullie dit gevoel inbeelden?

Voor je je huisdier buiten gooit of naar het asiel brengt, denk aan al die mooie momenten die jullie samen hebben gehad.

Je hond zal je tot op het einde vertrouwen.

Misschien heeft je hond iets mispeuterd, maar dat is vaak een gebrek aan opvoeding. Wentel jullie verantwoordelijkheid niet af op je hond. Ga bij jezelf te rade en denk erover na wat het echt betekent om een huisdier te hebben.

Een voormalige werknemer

Van het dierenasiel.”

staart2

Deze tekst werd geschreven door Toru Watanabe, een voormalige werknemer van een asiel in Japan. Nu is hij actief lid van de organisatie “Home Peanuts”. Deze groep vrijwilligers werkt in de provincie Oita en wil mensen in Japan meer bewust maken over de thema’s “dierenbescherming” en “dierenwelzijn”.

DEEL dit bericht als je een hart voor honden hebt!

Bron: Facebook / Miyoshi Hirayama

Reageer op dit bericht