Bij min 31 graden drijft de man met de afgestorven neus de Husky’s vooruit. Wat hij in zijn bagage bij zich draagt, is de enige redding voor een dood gewaand dorp

Dat honden helden zijn, moet je geen twee keer zeggen tegen dierenvrienden. Maar deze Siberische Husky genaamd Balto slaagde er zelfs in om een heel dorp te redden en kreeg daarvoor geheel terecht een eigen standbeeld.

In het jaar 1925 brak in een klein, afgelegen plaatsje genaamd Nome in Alaska (VS) de Difterie uit. Deze zeer besmettelijke infectie van de luchtwegen treft vooral kinderen. Verschillende slachtoffers werden ondertussen al in kleine kisten in de sneeuw begraven. De angst voor een epidemie groeide en de enige redding was een anti-lichaamserum. Maar de dichtstbijzijnde voorraad bevond zich in Anchorage, ongeveer 800 km ver weg. De motor van het enige vliegtuig was bevroren en dus besloot men om het serum met enkele sleehonden naar Nome te brengen. Op 27 januari 1925 ving de missie aan en daarmee ook een wedloop tegen de tijd.

De honderden kilometers lange tocht werd tussen teams van 20 sleerijders en 150 sleehonden ingedeeld. Daarbij moesten mens en dier zware sneeuwstormen en temperaturen tot min 31 graden trotseren! Toen de eerste sleerijder het medicijn aan de volgende ploeg overhandigde was hij al vier honden verloren en was zijn neus afgestorven en zwart van de vrieskoude. Maar opgeven was niet aan de orde. 5 dagen lang vochten de mannen en de honden zich een weg door de sneeuw.

De Noor Gunnar Kaasen en sleehond Balto nemen het laatste deel van de reis voor hun rekening. Door de storm zien ze letterlijk geen hand voor de ogen. Maar Balto en zijn fijne neus leiden de stoet door de ondoordringbare sneeuw, over een bevroren rivier en door de nacht tot aan de bestemming. Op 2 februari 1925 bereiken ze om 5 u 30 ’s ochtends Nome met het levensreddende serum.

In de stad waren tijdens de vijf dagen durende reis nog 28 mensen aan Difterie overleden. Gunnar Kaasen werd er als een echte held onthaald. Maar de Noor had dit allemaal aan de husky Balto te danken die zich door niets of niemand liet afleiden. Zonder hem en de andere sleehonden zou het hele dorp uitgestorven zijn.

10 maanden later werd in december 1925 in Central Park in New York een bronzen standbeeld ter ere van de hond onthult! Op de insigne lezen we: “Opgedragen aan de ontembare moed van de Husky’s die het antiserum in de winter van 1925 bijna 800 km door ruw ijs, verraderlijke wateren en Arctische sneeuwstormen naar het noodlijdende Nome brachten. Trouw. Intelligentie. Doorzettingsvermogen.”

Balto leefde 14 jaar. Na zijn dood werd hij opgezet en tentoongesteld in het Geschiedkundig Museum van Cleveland, waar hij tot op vandaag nog veel bezoekers trekt.

DEEL deze heldhaftige hond met iedereen die je kent!


Bron: YouTube / Alex The Rat en Viral Nova

Schrijf je nu in op onze nieuwsbrief.

Als eerste op de hoogte? Schrijf je dan snel in op onze nieuwsbrief.